راء
نویسه گردانی:
Rʼʼ
راء. (ع اِ) نام حرف ر. || یک نوع درختی است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || کف دریا. (کشف اللغات ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || کنه ای بزرگ و ضخیم . (کشف اللغات ) (ناظم الاطباء). || لغتی است در رای . رجوع به رای شود. (منتهی الارب ).
واژه های همانند
۶۶ مورد، زمان جستجو: ۰.۲۴ ثانیه
رآء. [ رِ ] (ع مص ) مراآة. کاری برای دیدار کسی کردن . (تاج المصادر زوزنی ).
را. (ح ) در زبان فارسی آن را «علامت مفعول صریح » دانسته اند. در نهج الادب چنین آمده است : «برای معانی گوناگون آید اول «را»ی علامت مفعول ...
را. (اِ) بینش : شخص روشن را؛ یعنی شخص بصیر و دانا. وزرای نیک را؛ یعنی وزرای خردمند دانا. (ناظم الاطباء). رجوع به رای شود.
رع . [ رَع ع ] (ع مص ) ساکن شدن باد؛ رع الریح رعاً. (از اقرب الموارد). آرام و سکون ۞ . (منتهی الارب ).
ری را به معنی زن می باشد .
مطابق یک افسانه قدیمی در شمال بانویی است که باعث زیبایی جنگلهای مازندران می شود.
نوعی باران در شمال است.
نام قدیمی...
آن را. (ضمیر + حرف اضافه ) کسی را. آن کس را : این مدّعیان در طلبش بی خبرانندآن را که خبر شد خبری بازنیامد. سعدی .آن را که جای نیست همه ...
خدا را. [ خ ُ ] (صوت یا ق مرکب ) ۞ برای خدا. از بهر خدا. (آنندراج ). بجهت خدا. محضاً ﷲ. (یادداشت بخط مؤلف ) : دل میرود ز دستم صاحبدلان خدا ...
پاسه را. [ س ِ ] (اِخ ) ۞ ژان شاعر فرانسوی ، استاد علوم ادب در کلژ دو فرانس که در آن زمان کلژ روایال نامیده میشد. مولد او در ترویس بسال 1...
دالی را. (اِخ ) ده علی را گویند. (فارسنامه ٔ ناصری ).